Dag +8 en +9

Ja hier weer een berichtje van die kleine op dag +8. Gisteren 8 oktober dag +7 zijn ze begonnen met een nieuw medicijn genaamd neupogen, zeg maar de pokon voor mijn nieuwe cellen. Als deze jongens goed hun best doen mag ik weer even naar buiten, hier zie ik naar uit, zeker met dit mooie weer. Het was wel een leuke dag ondanks de pijn in me strot, wat doet dat slikken zeer. Ik laat me echter niet kennen en eet gewoon mijn tosti's en drink mijn cola light. De leuke dag was omdat het Wilhelmina Kinder Ziekenhuis 10 jaar bestond en er allemaal activiteiten beneden op het grasveld plaats vonden. De ambulances, brandweervoertuigen en zelfs een militairhospitaal stonden opgesteld en kon ik goed bekijken vanuit de skybox. Gezellig al die mensen, wat minder gezellig is, dat ik mijn haren ga verliezen. Nu het staat te gebeuren word ik er toch wat minder vrolijk van en moest zelfs even huilen. Maar goed we moeten verder. Pa zal wat foto,s van de opendag WKZ erbij doen en ik   doe het verhaal erbij, dat Mirjam de verpleegster in mijn dag boek schreef.

Zondag 10-10-2010. De dag begon rot, nog meer pijn in de strot en nu grootte plukken haar op mijn kussen. Dus meteen rigoureuze maatregelen getroffen Monique mijn pruiken dokter gebeld en gevraagd of zij wou komen om mijn haar te knippen en de pruik op te zetten. Best wel eng hoor. Nicky mocht als enig familielid erbij blijven om foto´s te maken, volgens mij was hij ook wat zenuwachtig. Oké, door de zure appel heen gebeten, de tosti´s door de keel gejast het gezicht van onweer op vrolijk gesteld en meteen gebruik gemaakt van de situatie, dus de hometrainer de laan uit gestuurd nu de rest nog. Bij het tanden poetsen bleken er ook nog wat blaasjes in de mond kapot gegaan, maar zuster Josien was zo lief de morfinepomp iets te verhogen zodat ik daar weinig last van zal hebben tijdens de nacht. Dus lieve mensen geniet van mijn foto sessie en morgen gezond weer op. Liefs en kusjes Marjan.