Het is nu zaterdag 16 oktober 2010 dag +15. Zit er al nieuw leven in mij of niet, ik hou jullie in spanning ook ik weet het nog niet. Maar er gebeuren dingen waar ik niet altijd heel blij mee ben, vooral die kriebel in mijn keel die veroorzaakt een kuch en die weer een hoest waar ik pijn van in mijn strot krijg en daardoor ook weinig nachtrust heb. Pa is afgelopen nacht bij mij wezen slapen en hij gaat jullie zijn bevinding geven ik hoop dat hij nog wat van mij over laat, want volgens mij heeft hij helemaal niet geslapen.
"Quote van een lief hebbende vader". EEN DOCHTER HEBBEN ALS MARJAN RAAD IK EEN IEDER AAN ZELFS IN DE VOOR HAAR MEEST MOEILIJKE MOMENTEN DENKT ZIJ EERST AAN EEN ANDER EN DAN PAS AAN HAAR ZELF", wat leer ik hier ontzettend veel, van mijn eigen kind.
Een kind (VOLWASSEN DOCHTER) die ongelooflijk strijdt tegen een ziekte die haar volledig sloopt en toch de kracht opbrengt om een glimlach op haar gezicht te toveren. De afgelopen nachten sliep zij nauwelijks na een combinatie van angst, koorts en pijn. Zusters die verschurt waren van haar emoties en werkelijk dit heb ik vannacht aan de lijfen ondervonden. Wat ben je als ouder onmachtig wanneer jou kind het uitschreeuwt van de pijn en aangeeft dat dit voor haar niet meer hoeft, zij die zo moe is en alleen de slaap pakt in korte momenten van nog geen uur en dan kuchtend omhoog veert in haar bed om de pijn te laten verdwijnen, meters die naast haar op tilt gaan (polsslag, zuurstof en bloeddruk) en volledig niet weet waar zij zich op dat moment bevindt.
Ieder uur je kind het gevoel geven van veiligheid brengt je terug in de tijd van haar baby zijn. Ik weet niet of jullie dit herkennen, maar toen zij pas geboren was sloop ik haar slaapkamer in om te kijken of zij nog ademt en dat doe je nu wanneer je zo dicht bij haar bent weer. Hoe is haar adem ritme, hoe reageert zij en bij de paniek aanval ben je er meteen. Volgens zuster ANNEMARIE reageert zij gunstig op het bij haar zijn, voor mij ligt het anders je ziet het natte kussen de door weekte lakens en denkt maar aan eeen ding "GOD LAAT DIT WONDER BIJ ONS BLIJVEN" en dan 5 uur in de ochtend ontlaat haar lichaam en laat zij alles lopen, wat een verademing, wat een verlossing voor haar. Zij krijgt kleur op de wangen het trillen van de handen wortd minder en de rust vloeit het lichaam binnen. Na verschoning valt zij vredig in slaap en rust tot ± 9.30 uur.
Marga is er en de doktor komt langs, zij is goed te spreken over Marjan de longen klinken goed de buik wordt betast en in orde bevonden ook gaat er gekeken worden naar die akelige kuch, de oplossing is vanavond om 10 uur krijgt zij codeine en hopelijk een goede nachtrust ik ben er bij en wens jullie vanuit haar skybox het allerbeste en bedankt voor jullie geweldig mee leven met Marjan, blijf vooral de kaarten sturen.
Groeten en voor de dames kusjes van Ernst.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten