Dag +16 en +17

Zondag 17 oktober 2010, dag +16 werd een dag met twee gezichten, door mijn slechte nachtrust ben ik op de dag gaar en er komt ook nog bij dat ik mij dood verveel geen post om te lezen of voorgelezen te worden en zoals jullie weten heb ik ook geen echte hobby’s ja dansen nou dat gaat echt niet met al die draden aan je lijf in mijn skybox. Lezen heb ik nooit echt gedaan en door mijn ziekte wordt het nu steeds moeilijker, dus is het ook niet. Knutselen is ook niet echt mijn ding, dat komt ook door dat die sjeeki handen een opstakel zijn. Nee ik mis het atelier bij Franny en de jongens van de Kemphaan, dus me daar maar op concentreren en er zo snel mogelijk naar toe. Misschien hebben jullie een goed idee? Mijn We apparaat heb ik er ook uitgeflikkerd deed er echt niks mee, kunnen we andere  kinderen blij mee maken.  Vandaag was het leuk dat m’n tante uit Italië even langskwam om te zwaaien ziet er voor haar leeftijd niet slecht uit. Ook m’n maatje Frank kwam langs met zijn lieve vriendin Manon ja op zo’n stille dag zijn dit welkome afleidingen. Wat ook fijn was, is dat Nicky er de hele middag was dit geeft mij altijd een heel blij gevoel. ’S Avonds kwam eerst mama bij me zitten en toen had ik een klein ongelukje we schrokken ons dood ik moest kotsen, kwam dat stomme infuus ook m’n neus uit ( nu letterlijk). Na de eerste paniek bleek dat ik door die neussonde zo vol gedauwd was met dat astronauten voedsel dat het er op een of andere manier uit moest, dus was dit de weg. Er werd besloten om pas de volgende dag een nieuwe te plaatsen, konden we gelijk bekijken of dit wat meer rust in de keel gaf waardoor ik minder moet kuchen. Om half elf kreeg ik codeïne pillen voor de nachtrust en pa kwam om te slapen. Volgens de nachtzusters ben ik deze nacht veel rustiger geweest dan de nachten ervoor, verbaasd mij niets die houthakker had een middel ingenomen waar je niet boven uit kwam, hou ik die gasten niet uit hun nachtrust doet hij het wel. Ondanks alles hebben we beiden een redelijke nachtrust gehad.

Maandag 18 oktober, dag +17 vanmiddag 1 uur overleg met ons opperhoofd JaapJan Boelens, ben benieuwd hoe de zaak er voor staat. Tot 10.00 uur ’s morgens een beetje geluierd, daarna door een van mijn favorieten verpleegsters verzorgd, bloed afgenomen en het verdere ritueel afgewerkt. Ma komt en gedrieën starten we een nieuwe dag met nieuwe kansen. Er zal vandaag een nieuwe sonde worden aangelegd, jammer maar het schijnt nodig te zijn. Toch even laten zien dat die keel niet mij de baas is maar ik die keel, dus eerst een boterham met kaas gegeten dan 4 van die magnesium knoeperts van pillen doorgeslikt en ter afsluiting nog een aspirine, kom op ik laat me niet kennen.  Pa ging zich in het Ronald Mc Donalds huis verschonen en kwam later terug, zodat mama wat boodschapjes kon doen bij de Spar. Ik was wat licht in mijn hoofd en redelijk moe, bleek te kloppen want mijn bloedplaatjes waren onderuit gegaan waardoor ik zowel de witte als rode toegediend ging krijgen ben je wel een hele middag mee bezig, maar  knap je wel van op, Toen JanJaap op visite kwam meteen gevraagd hoe dit kan, nou schoot ik niks mee op, ook hiermee bleef ik voor hem een raadsel, ach voor zo’n knappe kop (ook figuurlijk met z’n streepjes broek en laarsjes) toch de moeite waard om hier  wat mee te doen. Verder was er jammer genoeg nog geen reactie waarneembaar van mijn nieuwe cellen, lijken verdomt veel op die oude. Zij kwamen ook pas na 22 jaar tot leven, hopelijk nu eerder en van betere kwaliteit. Verder gaf hij aan dat de bacteriële infectie goed had gereageerd op de antibiotica en we dit blijven toedienen. Zuster Evita gaat voor mij een lijst maken wat ik zoal binnen krijg per dag, zal jullie hiervan op de hoogte brengen. De nieuwe sonde is in m’n andere neusgat geplaatst en ga deze dag dan ook beëindigen met jullie te bedanken voor de kaarten en wens jullie een goede nachtrust.

Kusjes  Marjan