Dag +36

Zaterdag 06-11-2010, dag 36+. Nadat geweldige nieuws van gisteren, werd alles op tilt gezet want als het even mee zit gaat deze dame dinsdag a.s. naar huis. Het gevoel in mij is tweeslachtig, het ene zegt heerlijk weer naar mijn eigen omgeving, het andere zegt wel eng zonder al die doktoren en verpleegsters. Toch ga ik ervoor en dus meteen orde op zaken gesteld en de boel gemobiliseerd. Van Eck verhuizingen gebeld en een kleine vrachtwagen besteld om al die cadeaus en kaarten te verhuizen. En als ze er dan toch zijn neem dat bed met de afstandbediening voor hoog en laag en ook de afstandbediening roomservice gelijk maar mee. Die Apple voor Skypen lijkt me ook wel wat, hoef ik namelijk thuis die koptelefoon niet meer op, dus laat die ook maar in. Zo dat is geregeld nu nog even al die koppen van die geweldige verpleegsters vastleggen op de camera en dan hopen dat ik er geen een vergeten ben want het waren er nogal wat. Zoveel dat pa al die namen niet uit elkaar kan houden tegen Carolien zegt ie Linda en Elly noemt ie Betty en zo kan ik nog wel even doorgaan. Het is me nu duidelijk waarom die ouwe ooit gescheiden is. Ja en als ik dan terug kijk naar deze weken, zijn ze met jullie hulp toch nog snel voorbij gegaan. Ik hoop op jullie steun als ik weer thuis ben. Dus tot zover bedankt, oké of het nu echt dinsdag gaat worden hangt nog steeds af van die nieuwe cellen. Dr Bas kwam mij vertellen “by the way zijn vrouw was hier gisteren voor mijn ogen zij is oogarts, dus die hoeven niet veel thuis te zijn” dat de waarde weer iets gezakt is. Het schijnt te maken te hebben met de grote van mijn lichaam, nou zo groot ben ik anders niet, maar goed ik blijf ze toespreken. Ook wordt er morgen beslist of het infuus in mijn linkerhand eruit mag en als dat zo is ben ik er helemaal klaar voor, dus lieve mensen blijf bidden en duimen dan kom ik volgende week naar huis. Veel liefs en dikke kussen Marjan.